Lateinische Unterhaltungen

Biberius trat in die Taverna ein und sah sich um. Es waren gerade nicht sehr viele Gäste hier, und so war es nicht schwer, einen freien Tisch zu finden. Er befand sich nun schon seit einem Monat in Rom und wollte dies mit einem guten Schluck Wein und einem köstlichen Essen feiern.

Außerdem war er gespannt, ob es wohl möglich sein würde, jemanden zu finden, mit dem er sich auf Lateinisch unterhalten könnte. Er hatte diese Sprache lange gelernt und wollte sie nun auch anwenden. Würde jemand an seinen Tisch kommen und ihn auf Lateinisch ansprechen? Würde sich daraus vielleicht sogar eine Unterhaltung entwickeln? Ein Stammtisch?

Biberius bestellte Huhn a la Fronto und eine Kanne Honigwein.

Irgendwie schien er den Zeitpunkt schlecht gewählt zu haben: Niemand näherte sich seinem Tisch, niemand schien mit ihm Kontakt haben zu wollen, kein salve !, kein licetne considere? !

Biberius legte sein neuestes Buch neben sich auf den Tisch, das von lateinischen Fragen nach der Zeit handelte. Eigentlich hatte er vorgehabt, es zu verkaufen, doch nun beschloss er, es seinen Gesprächspartnern zum Geschenk zu machen. Falls er welche fände, hier mitten in Rom ...

post aliquot moram vir ignotus ingressus est popinam. prope Biberium consedit, vinum poposcit, ait:

> salve! <

"Salve, domine! Biberius nomen mihi est. Biberius e Raetia provincia. Tempus admodum breve Romae versor."

Valde gavisus est, quod ei tandem contigerat, ut aliquem inveniret, quocum colloqueretur.

occupatione causa Manius intravit tavernam. Subito Callidum, qui eum praeerat, vidit. Aggressus est dixitque
"Salve, Aelie Callide. Gratularior pro munere novo. Quid agis?"
Etiam Biberium vidit, sed non novit.

Callidus adspectavit virum.

> O, Callidus nominor. A genere Aeliano ortus sum. Certo Aelium Quartonem consularis novisti. E Raetia Romam venisti? Quid, Biberi, huc tulisti? <

Tum Drusum animadvertit.

> Tiberi Druse, te saluto! Gratias tibi ago, munus meum novum omnino me explet, illo autem contentus sum. Antea oppidum unum curabam, nunc complura. vides administrationem non semper facile esse.
Biberi, hic est Tiberius Drusus, magistratus pristinus meus, qui censura mercatus portusque Miseni tenuerat, ante advocatione quam imperiali munus accepit. <

Biberius aures praebuit dominis praeclaris nobilibusque, qui ad mensam suam accederant.

"Salvus sis, Tiberi Druse".

Tum quaestioni Callidi respondit.

"Gens Aelia mihi ignota non est. - Cara uxore mea defuncta domi manere nolui; itaque Romam adire et ibi vivere constitui, ut obliviscerer, ut homines ignotos et res novas cognoscerem ..."

Largum haustum mulsi sumpsit.

Manius risit.
"Callidus memoriam abicit. Durus nomen meum est! Concedo nominem rarum esse - dificile memorandum!"
Accubavit et servum vocat
"Vinum Falernum volo."
Tum ad convivas
"Salve, Biberi, si recte audio. Paenitet me mortis uxoris. Quamdiu Roma es?"

Recte audivisti, Dure. Paulum longius quattuor septimanis nunc Romae versor. Spurius Sergius Sulla mihi cubiculum tabernamque paravit, ubi libros meos conscribere possum. Novissimum librum mecum habeo.

Duo volumina prompsit praebuitque et Duro et Callido.

Haec volumina vobis dono do.

Durus sumpsit voluminas et dixit
"Gratias ago! Quid scriptum est?"
Sed ille resignavit et lexit scriptum.

*argh* iterum Callidus nomen Tiberii confudit.

> gratias ago, Biberi. <

Callidus librum accepit et diligentia spectavit.

> Apporta, serve, tres pocula vini, ut commune bibere possimus.

Sim-Off:

simulacrum mercatus

Romae celeriter homines varios cognoscis, viae urbis cum plenae eorum sint.
Spurius Sergius Sulla? Audivi illum virum munus praefecti annonae obtinere. quid ei agis? scriba eius es? <

Etiam Manius Sergium cognovit. Eum complures homines serviunt.
"Etiam tibi gratias ago. Dies ille plenus donis est!"
Sed nunc duos pocula vini ante Manium stetunt. Sed Horatius dixerat: 'Nunc est bibendum'. Sic Manius potavit haustum vini.

Sim-Off:

multa plures ibi sunt

Etiam Biberius poculum sustulit, "Bene vos!" dixit, magna cum voluptate vinum sorbuit.

Tum oculos in Callidum convertit.

"Ita est. Sulla praefectus annonae est. Ego paedagogus Sullae - immo filiae Sullae mihi dicendum est - sum. Praeterea ei de rebus variis suadeo: Exempli gratia pactiones, quas cum conductoribus panium facit, lingua Latina describo."

Biberius, postquam aliquamdiu tacuit et animum collegit, advocatum imperialem sic allocutus est:

Dic, optime Dure, quomodo fieri possit, ut ego, peregrinus pauper sed laetus, linguae Latinae quodam modo peritus, Romanorum et rerum Romanarum amantissimus, ... civis Romanus fiam?

Nam ille vir nobilis Biberio aptus esse visus est, ut id, quod maxime voluit, augeret.

Non nihil stupuit. Ille voluit civem esse? Hodie omnes Quirites facti sunt...
"Solus imperator civitatem dat. Nihil legium id ordinat. Ex more milites cohortium cives faciuntur, sed tu avissimus es..."
Biberio egregie faciendum est. Sed quid?

"Veniam da! Deliberavi de avo meo. Dicere volo te senem esse. Ubi sunt cogitationes meae?"
Durus ridet.
"Numquam te avidum appelo! Veniam da maxime!"
Adiecit.
"Fortasse si patronum potentem quaeris."
Quid deliberaverat?

Sim-Off:

Numquam suade!